ബാധ നിന്ന സ്ഥലം | 2 ശമൂവേൽ 24

2 ശമൂവേൽ 24ന്റെ അവസാനം ദാവീദിന്റെ പരാജയപ്പെട്ട രാജത്വവും വിലകൊടുത്ത പശ്ചാത്താപവും ദൈവന്യായവിധിയും കരുണയും അരവ്നയുടെ മെതിക്കളത്തിൽ ഒന്നിക്കുന്നു; ദിനവൃത്താന്തം പിന്നീട് ഈ സ്ഥലത്തെ ആലയത്തിന്റെ സ്ഥലവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. # ബാധ നിന്ന സ്ഥലം 2 ശമൂവേലിന്റെ അവസാന അധ്യായം ദാവീദിന് സുഖകരമായ ഒരു വിടവാങ്ങൽ നൽകുന്നില്ല. വിജയഘോഷമില്ല. സമാധാനത്തോടെ കഴിഞ്ഞ കാലം ഓർക്കുന്ന വയോധിക രാജാവിന്റെ ചിത്രവുമില്ല. പകരം ദാവീദ് ജനത്തെ എണ്ണുന്നു, താൻ പാപം ചെയ്തുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു, ബാധ ഇസ്രായേലിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത് കാണുന്നു, ഒടുവിൽ അരവ്ന എന്ന യെബൂസ്യന്റെ മെതിക്കളത്തിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നു. അവിടെയാണ് പുസ്തകം അവസാനിക്കുന്നത്. ഒരു യാഗപീഠം ഉയരുന്നു; ദേശത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷ യഹോവ കേൾക്കുന്നു; ബാധ നിൽക്കുന്നു. ഈ അവസാനം വേഗത്തിൽ കടന്നുപോകരുത്. ## എളുപ്പത്തിൽ വിശദീകരിക്കാനാവാത്ത കണക്കെടുപ്പ് ആദ്യ വാക്യം തന്നെ പ്രയാസമുള്ളതാണ്. 2 ശമൂവേൽ 24:1 ഇസ്രായേലിനോടുള്ള യഹോവയുടെ കോപത്തെക്കുറിച്ചും ജനത്തെ എണ്ണാൻ ദാവീദ് പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു. സമാന്തര വിവരണമായ 1 ദിനവൃത്താന്തം 21:1ൽ ഒരു എതിരാളി, അഥവാ സാത്താൻ, ഇസ്രായേലിനെതിരെ നിന്നു ദാവീദിനെ കണക്കെടുപ്പിന് പ്രേരിപ്പിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു. ഈ രണ്ടു വാക്യങ്ങളും ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഉയർത്തുന്നില്ലെന്ന പോലെ വായിക്കേണ്ടതില്ല. വേദപുസ്തകം പറയാത്ത വിശദാംശങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് പ്രശ്നം തീർക്കാനും പാടില്ല. രണ്ടു വിവരണങ്ങളും ഒരു കാര്യത്തിൽ വ്യക്തമാണ്: ദാവീദ് കണക്കെടുപ്പിന് കല്പിക്കുന്നു; യോവാബ് എതിർക്കുന്നു; രാജാവിന്റെ കല്പന നടപ്പാകുന്നു; പിന്നെ ദാവീദ് താൻ വലിയ പാപം ചെയ്തുവെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു. കണക്കെടുപ്പിലെ കൃത്യമായ പാപം എന്തായിരുന്നു എന്നത് വ്യാഖ്യാതാക്കൾക്കിടയിൽ വിവാദവിഷയമാണ്. ആളുകളെ എണ്ണുന്നത് സ്വതവേ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ചിലർ പുറപ്പാട് 30:11–16ലെ പ്രായശ്ചിത്തധനവുമായി ഈ സംഭവത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റുചിലർ രാജകീയ അഹങ്കാരം, സൈനിക ശക്തിയിലുള്ള ആശ്രയം, അല്ലെങ്കിൽ ജനത്തെ സ്വന്തം ശക്തിയുടെ അളവായി കാണുന്ന മനോഭാവം എന്നിവ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. 2 ശമൂവേൽ തന്നെ ഒരു വരിയിൽ കാരണം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ ഉറപ്പുള്ളിടത്ത് ഉറപ്പോടെ പറയാം: ദാവീദ് തന്റെ പ്രവൃത്തി പാപമാണെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു. കാരണം സംബന്ധിച്ച് വേദപുസ്തകം പറയുന്നതിലും അധികം ഉറപ്പ് നടിക്കേണ്ടതില്ല. ## രാജാവ് ആടുകളെ കാണുന്നു ഗാദ് മൂന്നു ന്യായവിധികളിൽ ഒന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പറയുമ്പോൾ, മനുഷ്യരുടെ കയ്യിലല്ല യഹോവയുടെ കയ്യിൽ വീഴുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് ദാവീദ് പറയുന്നു; അവന്റെ കരുണ വലിയതാണ് (2 ശമൂവേൽ 24:14). പിന്നെ ബാധ വരുന്നു. നാശദൂതൻ യെരൂശലേമിലേക്കു കൈ നീട്ടുമ്പോൾ യഹോവ ആ ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് കരുണ കാണിച്ച് നിർത്താൻ കല്പിക്കുന്നു. ദൂതനെ കണ്ട ദാവീദ് ഇനി സ്വയം ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല. പാപം ചെയ്തത് താനാണെന്ന് അവൻ പറയുന്നു. ഈ ആടുകൾ എന്തു ചെയ്തു? കൈ തന്റെയും പിതൃഭവനത്തിന്റെയും മേൽ വരട്ടെ. ഇവിടെ രാജാവ് പരാജയപ്പെട്ട ഒരു ഇടയനെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നു. കുറ്റസമ്മതം മരിച്ചവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നില്ല. രാജാവിന്റെ തീരുമാനത്തിന് പൊതുവായ വില ഉണ്ടായി. എന്നാൽ ദാവീദ് ഒടുവിൽ തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു. ## ഒരു സാധാരണ മെതിക്കളം അരവ്നയുടെ മെതിക്കളത്തിൽ യാഗപീഠം പണിയാൻ ഗാദ് ദാവീദിനോട് പറയുന്നു. മെതിക്കളം ആദ്യം ഒരു ജോലിസ്ഥലമാണ്. ധാന്യം കൊണ്ടുവന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന സ്ഥലം. അരവ്ന രാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ സ്ഥലം, കാളകൾ, യാഗത്തിനാവശ്യമായ മരം എല്ലാം നൽകാമെന്ന് പറയുന്നു. ദാവീദ് സൗജന്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. വില കൊടുത്ത് വാങ്ങും. തനിക്ക് ഒന്നും ചെലവാകാത്ത യാഗം യഹോവയ്ക്ക് അർപ്പിക്കില്ല. ഈ വാക്കുകൾ ഉദാരതയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ മുദ്രാവാക്യമായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവിടെ അതിന് കൂടുതൽ ഭാരം ഉണ്ട്. സ്വന്തം പാപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ന്യായവിധിയുടെ നടുവിലാണ് ദാവീദ്. തന്റെ ആരാധനയുടെ ചെലവ് അരവ്നയുടെ മേൽ ചുമത്താൻ അവൻ തയ്യാറല്ല. ദാവീദ് സ്ഥലം വാങ്ങി യാഗപീഠം പണിയുന്നു. ഹോമയാഗങ്ങളും സമാധാനയാഗങ്ങളും അർപ്പിക്കുന്നു. ദേശത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷ യഹോവ കേൾക്കുന്നു. ബാധ നിൽക്കുന്നു. ## ഈ സ്ഥലത്തിന് പിന്നെ ഒരു ഭാവി ലഭിക്കുന്നു 2 ശമൂവേൽ ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ ഭാവി പറയാതെ അവസാനിക്കുന്നു. ദിനവൃത്താന്തം അത് പറയുന്നു. 1 ദിനവൃത്താന്തം 21ൽ ഉടമയുടെ പേര് ഒർന്നാൻ എന്നാണ്. അതേ പേരിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ് അത്. യാഗം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട ശേഷം 1 ദിനവൃത്താന്തം 22:1ൽ ദാവീദ് ഈ സ്ഥലത്തെ യഹോവയുടെ ആലയവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പിന്നീട് 2 ദിനവൃത്താന്തം 3:1ൽ ശലോമോൻ മോരിയാ പർവതത്തിൽ, ഒർന്നാന്റെ മെതിക്കളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത്, ആലയം പണിയാൻ തുടങ്ങിയതായി പറയുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ന്യായവിധിയുടെ സ്ഥലം യാഗത്തിന്റെ സ്ഥലമായി മാറുന്നു. ബാധ നിന്ന സ്ഥലം പിന്നീട് ഇസ്രായേലിന്റെ ആലയാരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു. ആലയത്തിന്റെ സ്ഥലം മലിനമാകാത്ത ഒരു മതഭൂമിയായി കഥയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നില്ല. അതിന്റെ ഓർമ്മയിൽ കുറ്റസമ്മതവും ന്യായവിധിയും കരുണയും വിലകൊടുത്ത വാങ്ങലും യാഗവും ഉണ്ട്. ## കരുണ വേദന മായ്ച്ചുകളയുന്നില്ല ബാധയിൽ നിന്ന് യാഗപീഠത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോകാൻ നമുക്ക് തോന്നാം. പക്ഷേ അധ്യായം അതിന് അനുവദിക്കുന്നില്ല. ആളുകൾ മരിച്ചു. ദാവീദിന്റെ പാപത്തിന് മറ്റുള്ളവർ വില കൊടുത്തു. ഇസ്രായേലിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ കോപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ വാക്യം ഇന്നും കഠിനമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരം, ശമൂവേലിലെ പ്രേരണം, ദിനവൃത്താന്തത്തിലെ എതിരാളി, ദാവീദിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഗൗരവമുള്ള വ്യാഖ്യാനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. വിശ്വസ്തമായ വായനയ്ക്ക് എല്ലാ സംഘർഷങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമാക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ ന്യായവിധി മാത്രമല്ല ഈ കഥയുടെ ചലനം. ദൈവം ദൂതനോട് നിർത്താൻ പറയുന്നു. ദാവീദ് കുറ്റം സമ്മതിക്കുന്നു. യാഗപീഠം ഉയരുന്നു. യാഗം അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദേശത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷ കേൾക്കപ്പെടുന്നു. 2 ശമൂവേലിന്റെ അവസാന വാക്ക് കണക്കെടുപ്പല്ല. ബാധയും അല്ല. ദൈവം അപേക്ഷ കേട്ട ഒരു ദേശമാണ് അവസാനമായി നമ്മുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നത്. ## ആലയത്തിന്റെ അടിയിലെ കഥ പിന്നീട് ശലോമോന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് വന്നവർ വലിയ കല്ലുകളും മരംകൊണ്ടുള്ള നിർമ്മിതികളും പുരോഹിതന്മാരും യാഗപുകയും സംഗീതവും കണ്ടിരിക്കാം. എന്നാൽ ആ ഭംഗിയുടെ പിന്നിൽ ഒരിക്കൽ ദേശീയ ദുഃഖത്തിന്റെ സമയത്ത് വാങ്ങിയ ഒരു മെതിക്കളം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആരാധന പശ്ചാത്താപത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുമ്പോൾ ഓർക്കേണ്ട കഥയാണിത്. ദാവീദ് അവിടെ മതപരമായ മഹത്വം കാണിക്കാൻ വന്നതല്ല. കാര്യങ്ങൾ ഭയങ്കരമായി തെറ്റിപ്പോയതിനാലാണ് വന്നത്. പ്രവാചകന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് വന്നു. മറ്റൊരാളുടെ മേൽ ചെലവ് ചുമത്താതെ വില കൊടുത്തു. ദൈവം പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് യാഗപീഠം പണിതു. ആർക്കും പ്രശസ്തിക്കായി തിരഞ്ഞെടുക്കാനിടയില്ലാത്ത ആ സ്ഥലത്ത് ബാധ നിന്നു. പിന്നീട് വേദപുസ്തകം അതേ മണ്ണിന്മേൽ വളരെ വലിയൊരു കഥ പണിയും. ദാവീദിന്റെ കണക്കെടുപ്പിലെ കൃത്യമായ തെറ്റ് എന്തായിരുന്നു എന്നത് വിവാദവിഷയമാണ്. പുറപ്പാട് 30:11–16 ഒരു പ്രധാന വ്യാഖ്യാന നിർദ്ദേശമാണെങ്കിലും 2 ശമൂവേൽ അതിനെ വ്യക്തമായ വിശദീകരണമായി നൽകുന്നില്ല. അരവ്ന, ഒർന്നാൻ എന്നീ പേരുകൾ സമാന്തര വിവരണങ്ങളിലെ രൂപങ്ങളാണ്. ആലയസ്ഥലവുമായി ബന്ധം ദിനവൃത്താന്തം വ്യക്തമായി നൽകുന്നു. Holy Bible: 2 Samuel 24; 1 Chronicles 21–22; 2 Chronicles 3:1; Exodus 30:11–16. Robert P. Gordon, I & II Samuel. David Toshio Tsumura, The Second Book of Samuel. Dale Ralph Davis, 2 Samuel: Out of Every Adversity. Paul A. Himes, “Failure to Atone: Rethinking David’s Census in Light of Exodus 30,” Themelios 48.1 (2023).