ദൂതന്റെ വാക്ക് കേട്ട സ്ത്രീ | ന്യായാധിപന്മാർ 13

ശിംശോന്റെ ജനനവാർത്തയിൽ അവന്റെ പേരില്ലാത്ത അമ്മയെ ന്യായാധിപന്മാർ 13 പ്രധാന സ്ഥാനത്ത് നിർത്തുന്നു; അവളുടെ ശ്രദ്ധയുള്ള കേൾവിയും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിവേചനവും മനോഹയുടെ വൈകിയ തിരിച്ചറിവിനോട് ശക്തമായ വ്യത്യാസം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. # ദൂതന്റെ വാക്ക് കേട്ട സ്ത്രീ ശിംശോൻ ഇനിയും ജനിച്ചിട്ടില്ല. എങ്കിലും ന്യായാധിപന്മാർ 13 ഓർക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും അവനിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അധ്യായം അവന്റെ ജനനം അറിയിക്കുന്നു എന്നത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗത്തും ശിംശോന് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. കഥ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നത് പേരുപോലും പറയാത്ത അവന്റെ അമ്മയാണ്. ദൂതൻ ആദ്യം വരുന്നത് അവളുടെ അടുക്കലാണ്. വാഗ്ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നത് അവൾ. നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഓർത്തുവെക്കുന്നതും അവൾ. ദൂതൻ വീണ്ടും വന്നപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് മനോഹയെ വിളിക്കാൻ ഓടുന്നതും അവൾ. അവസാനം “നാം മരിക്കും” എന്ന് മനോഹ ഭയപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവം ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അതിന്റെ വിരുദ്ധമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് ശാന്തമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതും അവൾ തന്നെയാണ്. അവളുടെ പേര് വേദപുസ്തകം പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ ശബ്ദം നമുക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. ## ചോദിക്കാതെയെത്തിയ വാഗ്ദാനം ഇസ്രായേൽ വീണ്ടും യഹോവയ്ക്ക് അനിഷ്ടമായതു ചെയ്യുന്നു; നാല്പതു വർഷം ഫെലിസ്ത്യരുടെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദേശീയ പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്ന് കഥ പെട്ടെന്ന് സോരയിലെ ഒരു വീട്ടിലേക്കു ചുരുങ്ങുന്നു. ദാൻ ഗോത്രക്കാരനായ മനോഹയും മക്കളില്ലാത്ത ഭാര്യയും. മറ്റു ചില വേദപുസ്തക ജനനകഥകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ ഇവിടെ ഒരു കുഞ്ഞിനായി അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചതായി രേഖയില്ല. ദൂതൻ എത്തി അവൾ ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കുമെന്ന് അറിയിക്കുന്നു. ഗർഭം മുതൽ ആ കുഞ്ഞ് ദൈവത്തിനായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കും. വീഞ്ഞും മദ്യവും അശുദ്ധഭക്ഷണവും ഒഴിവാക്കണമെന്ന് അമ്മയോട് പറയുന്നു; ബാലന്റെ തലയിൽ ക്ഷൗരക്കത്തി തൊടരുത്. അവൻ ഇസ്രായേലിനെ ഫെലിസ്ത്യരുടെ കയ്യിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ “തുടങ്ങും” (13:3–5). “തുടങ്ങും” എന്ന വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കണം. ശിംശോന്റെ ദൗത്യം പ്രധാനമാണ്; പക്ഷേ അവൻ മുഴുവൻ വിടുതലും പൂർത്തിയാക്കുമെന്ന് വാക്യം പറയുന്നില്ല. പിന്നീടുള്ള അവന്റെ ജീവിതവും അതുപോലെ അപൂർണ്ണവും സങ്കീർണ്ണവുമാണ്. ## അവൾ മനോഹയോട് പറഞ്ഞത് സ്ത്രീ ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു സംഭവിച്ചത് പറയുന്നു. വന്നവൻ ദൈവപുരുഷനാണെന്നും ദൈവദൂതനെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായ രൂപമുണ്ടായിരുന്നെന്നും അവൾ പറയുന്നു. അറിയാത്തതും തുറന്നു സമ്മതിക്കുന്നു: എവിടെനിന്നാണ് വന്നതെന്ന് ചോദിച്ചില്ല; അവൻ പേരും പറഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ സന്ദേശം അവൾ മറന്നിട്ടില്ല. ദൂതൻ വീണ്ടും വന്ന് കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച് എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കണമെന്നു മനോഹ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ദൈവം പ്രാർത്ഥന കേൾക്കുന്നു. ദൂതൻ വീണ്ടും വരുന്നു. എന്നാൽ വീണ്ടും ആദ്യം കാണുന്നത് വയലിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്ത്രീയെയാണ്. അവൾ വേഗം മനോഹയെ വിളിക്കുന്നു; മനോഹ അവളുടെ പിന്നാലെ വരുന്നു. കുഞ്ഞിനെ എങ്ങനെ വളർത്തണമെന്ന് മനോഹ ചോദിക്കുമ്പോൾ, ദൂതൻ മുമ്പ് സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞതുതന്നെ പ്രധാനമായും ആവർത്തിക്കുന്നു. അവൾ തെറ്റായി പറഞ്ഞിരുന്നു എന്നൊരു സൂചനയും കഥ നൽകുന്നില്ല. മനോഹയെ പരിഹാസപാത്രമാക്കേണ്ടതില്ല. അവൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; ദൈവം കേൾക്കുന്നു; കുഞ്ഞിനെ ശരിയായി വളർത്തണമെന്ന ആഗ്രഹവും അവനുണ്ട്. അതേസമയം, തിരിച്ചറിവിൽ ഭാര്യ പലപ്പോഴും ഒരു പടി മുന്നിലാണെന്നത് കഥ മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല. ## അറിയാൻ കഴിയാത്ത പേര് മനോഹ അതിഥിക്കായി ഭക്ഷണം ഒരുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദൂതൻ യഹോവയ്ക്കു ഹോമയാഗം അർപ്പിക്കാൻ പറയുന്നു. വാഗ്ദാനം നിറവേറുമ്പോൾ ബഹുമാനിക്കാനായി പേര് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ പേര് മനുഷ്യന്റെ പിടിയിൽ ഒതുങ്ങാത്തതാണെന്ന തരത്തിലുള്ള മറുപടിയാണ് ലഭിക്കുന്നത്. 13:18ലെ എബ്രായ പദം വിവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമായി വരുന്നതിനാൽ അതിനെ ഒരു ഉറപ്പായ വ്യക്തിനാമമായി ഇവിടെ കാണുന്നില്ല. മനോഹ യാഗം അർപ്പിക്കുന്നു. യാഗപീഠത്തിലെ ജ്വാല ഉയരുമ്പോൾ യഹോവയുടെ ദൂതൻ ജ്വാലയിൽ കയറിപ്പോകുന്നു. ഇരുവരും നിലത്ത് കമിഴ്ന്നുവീഴുന്നു. അപ്പോഴാണ് മനോഹയ്ക്ക് സംഭവത്തിന്റെ ഭാരം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകുന്നത്. ## “നാം തീർച്ചയായും മരിക്കും” മനോഹയുടെ ആദ്യ പ്രതികരണം ഭയമാണ്: ദൈവത്തെ കണ്ടതിനാൽ നാം മരിക്കും. ഭാര്യയുടെ മറുപടി വളരെ ലളിതവും ശക്തവുമാണ്. നമ്മെ കൊല്ലാനായിരുന്നു യഹോവയുടെ ഉദ്ദേശമെങ്കിൽ, നമ്മുടെ യാഗം സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നില്ല; ഇതെല്ലാം കാണിക്കുമായിരുന്നില്ല; വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കുമായിരുന്നില്ല. ദൈവം യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്തതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് അവൾ ചിന്തിക്കുന്നത്. ഭാവിയിലെ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദാനം ഇപ്പോഴത്തെ ഭയം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള തെളിവായി മാറുന്നു. മനോഹ ഭയങ്കരമായ ദൈവസാന്നിധ്യം കണ്ടിട്ട് മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു. ഭാര്യ അതേ അനുഭവത്തോടൊപ്പം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട യാഗവും പറഞ്ഞുതന്ന ഭാവിയും ഓർക്കുന്നു. അവളുടെ പ്രത്യാശ വെറും ആശാവാദമല്ല. ദൈവം സംസാരിച്ചു. യാഗം സ്വീകരിച്ചു. ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് അറിയിച്ചു. ഭയത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ദൈവത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കാതെ, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഭയത്തെ അവൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ## പേര് അറിയാത്ത അമ്മ അധ്യായം ശാന്തമായി അവസാനിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ച് ശിംശോൻ എന്നു പേരിടുന്നു. ബാലൻ വളരുന്നു; യഹോവ അവനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; യഹോവയുടെ ആത്മാവ് അവനിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. പിന്നീട് എന്തുണ്ടാകുമെന്ന് വായനക്കാർക്കറിയാം. ശക്തിയും കോപവും ആഗ്രഹങ്ങളും വഞ്ചനയും അന്ധതയും ഒടുവിലെ നാശവും. എന്നാൽ ആ കഥയുടെ തുടക്കത്തിലെ ഈ സ്ത്രീയുടെ സ്ഥിരത മറക്കരുത്. പേര് രേഖപ്പെടുത്താത്ത ഒരു സ്ത്രീ ദൈവത്തിന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുന്നു, സൂക്ഷിക്കുന്നു, അറിയുന്നതും അറിയാത്തതും വേർതിരിക്കുന്നു, വീണ്ടും വന്ന ദൂതനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഭയം മുറി നിറയ്ക്കുമ്പോൾ ദൈവം ഇതിനകം ചെയ്തതു അവൾ ഓർക്കുന്നു. അവളുടെ പേര് നമുക്കറിയില്ല. കഥയിൽ അവൾക്കുള്ള സ്ഥാനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നതുതന്നെ അവളെ ആദരിക്കുന്ന നല്ലൊരു മാർഗമായിരിക്കാം. ന്യായാധിപന്മാർ 13ലെ സമർപ്പണഭാഷയും സംഖ്യാപുസ്തകം 6ലെ നാസീർവ്രതവും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടെങ്കിലും രണ്ടും എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഒരേ സാഹചര്യമല്ല. 13:18ലെ ദൂതന്റെ പേരിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന എബ്രായപദത്തിന് വിവർത്തനവ്യത്യാസമുണ്ട്. മനോഹയുടെ കഥാപാത്രത്തെക്കുറിച്ചും വ്യാഖ്യാതാക്കൾക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്ത ഊന്നലുകളുണ്ട്. വിശുദ്ധവേദപുസ്തകം: ന്യായാധിപന്മാർ 13; സംഖ്യാപുസ്തകം 6:1–21. Robert G. Boling, Judges. Barry G. Webb, The Book of Judges. Daniel I. Block, Judges, Ruth. Yairah Amit, “Manoah Promptly Followed His Wife.” J. Cheryl Exum, “Mother of Samson.”